تا به مژگان سیاه تو نظر کردم

بهر صد تیر غمت سینه سپر کردم

نازنینا تو چون روح و روان منی

سر به پایت نهم گر مژه بر هم زنی

بهر تو جان بیفشانم

ای جان جانانم