در بر آن بید مجنون
آن شب غمگین پای
قصه دل می سرودی
با نوای محنت انگیز
گفتی از من با وفاتر
با غم تو آشنات
هر چه بشتابی نیابی
من بهدین افسون شدم افسانه تو
اینچنین دیوانه ای دیوانه ی تو
رفتی ای برگشته مژگان
تا تب این عشق سوزان
در دلم آتش فروزد
تار و پودم را بسوزد...